* مسابقه سینمای ایران (سودای سیمرغ)

بهترین فیلم:

در این بخش سیمرغ بلورین اهدا نشد و تنها دو دیپلم افتخار بهترین فیلم به «سعید سعدی» برای فیلم «روزهای زندگی» و «رضا رخشان» برای «ضد گلوله» اهدا شد.

بهترین کارگردانی:

سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی سی‌امین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر به «پرویز شیخ‌طادی» برای کارگردانی فیلم سینمایی «روزهای زندگی» اهدا شد.

بهترین فیلمنامه:

سیمرغ بلورین به خاطر فیلم «ضد گلوله» به مصطفی کیایی اهدا شد.

بهترین بازیگر زن:

دیپلم افتخار بهترین بازیگر زن نیز برای «تلفن همراه رئیس جمهور» به بهناز جعفری و سیمرغ بلورین برای «روزهای زندگی» به «هنگامه قاضیانی» اهدا شد.

بهترین بازیگر مرد:

در بخش بهترین بازیگر نقش اول مرد، سیمرغ بلورین به «فرهاد اصلانی» برای فیلم‌های «خرس» و «زندگی خصوصی» اهدا شد.

بهترین بازگی نقش مکمل زن:

در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل زن، سیمرغ بلورین برای «یکی می‌خواد باهات حرف بزنه» به یکتا ناصر اهدا شد.

بهترین بازیگر نقش مکمل مرد:

سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای فیلم سینمایی «خوابم می‌آد» به اکبر عبدی اهدا شد.

بهترین موسیقی:

دیپلم افتخار برای «گشت ارشاد» به ناصر چشم آذر و سیمرغ بلورین به «حسین علیزاده» برای فیلم «ملکه» اهدا شد.

بهترین فیلمبرداری:

دربخش بهترین فیلمبرداری، سیمرغ بلورین برای «روزهای زندگی» به امیر کرمی و برای «راه بهشت» دیپلم افتخار به «حسن پویا» اهدا شد.

بهترین تدوین:

سیمرغ بلورین بهترین تدوین نیز به «هایده صفی‌یاری» برای «نارنجی پوش» تقدیم شد.

بهترین صدابرداری:

سیمرغ بلورین بهترین صدابرداری به «ساسان نخعی» برای «بوسیدن رو ماه» اهدا شد.

بهترین صداگذاری:

سیمرغ بلورین بهترین صداگذاری به «محمدرضا دلپاک» برای فیلم «خرس» اهدا شد و فرامرز ابوالصدق در این بخش برای «روزهای زندگی» دیپلم افتخار دریافت کرد.

بهترین طراحی صحنه و لباس:

در بخش بهترین طراحی صحنه و لباس، سیمرغ بلورین به «عباس بلوندی» برای «ملکه» رسید.

بهترین چهره‌پردازی:

در این بخش، «عباس صالحی» برای «روزها زندگی» سیمرغ بلورین دریافت کرد.

بهترین جلوه‌های ویژه میدانی:

در بخش بهترین جلوه‌های ویژه میدانی، سیمرغ بلورین به «محسن روزبهانی» برای فیلم «روزهای زندگی» اهدا شد.

بهترین جلوه‌های ویژه بصری رایانه‌ای:

در بخش بهترین جلوه‌های ویژه بصری رایانه‌ای، سیمرغ بلورین برای «سلام بر فرشتگان» به کامران سحرخیز، امیر سحرخیز و سیدهادی اسلامی اهدا شد و حسین ایزدی برای فیلم «ملکه» دیپلم افتخار دریافت کرد.

بهترین فیلمنامه اقتباسی:

در بخش بهترین فیلمنامه اقتباسی، سیمرغ بلورین به «علی مصفا» برای نگارش فیلمنامه «پله آخر» اهدا شد.

جایژه ویژه هیئت داوران:

در بخش مسابقه سینمای ایران، جایزه ویژه هیئت داوان به «داریوش مهرجویی» برای کارگردانی فیلم سینمایی «نارنجی پوش» اهدا شد.

جایزه ویژه دبیر جشنواره:

سیمرغ زرین جایزه ویژه دبیر جشنواره برای توجه به سه مضمون «اخلاق، امید و آگاهی» به «رسول صدرعاملی» برای کارگردانی فیلم سینمایی «در انتظار معجزه» اهدا شد.

بهترین فیلم از نگاه ملی:

سیمرغ بهترین فیلم از نگاه ملی به «شور شیرین» ساخته جواد اردکانی اهدا شد که جایزه این بخش را «ابراهیم اصغری» دریافت کرد.

بهترین فیلم از نگاه تماشاگران بخش بین‌الملل:

سیمرغ بهترین فیلم بین‌الملل از نگاه تماشاگران به «ملکه» اهدا شد.

بهترین فیلم از نگاه تماشاگران بخش مسابقه سینما ایران:

سیمرغ بهترین فیلم سینمای ایران از نگاه تماشاگران به «پیمان معادی» برای فیلم «برف روی کاج‌ها» اهدا شد.

* مسابقه فیلم‌های اول (نگاه نو)

بهترین کارگردانی:

در بخش «نگاه نو» سیمرغ بهترین کارگردانی به «رضا عطاران» برای کارگردانی فیلم سینمایی «خوابم می‌آد» اهدا شد و «مانلی شجاعی‌فرد» برای کارگردانی فیلم «میگرن» دیپلم افتخار گرفت.

بهترین فیلم:

سیمرغ بلورین بهترین فیلم نیز به «محمد قهرمانی» و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی برای فیلم «گیرنده» اهدا شد.

بهترین فیلمنامه:

اکبر روح، مهرداد موفق‌یامی و مهرداد غفارزاده برای نگارش فیلمنامه «گیرنده» دیپلم افتخار گرفتند.

بهترین بازیگر نقش اول مرد:

«سعید راد» در این بخش برای بازی در فیلم «گیرنده» دیپلم افتخار گرفت و «ناصر گیتی‌جاه» هم برای بازی در فیلم «خوابم می‌آد» لوح تقدیر گرفت.

بهترین بازیگر نقش اول زن:

دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول زن به «مهناز افشار» برای بازی در فیلم «برف روی کاج‌ها» اهدا شد.

بهترین دستاورد فنی هنری:

لوح تقدیر بهترین دستاورد فنی به «روانبخش صادقی» برای فیلم «فیلادلفی» و دیپلم افتخار به کار گروهی فیلم «تهران ۱۵۰۰» اهدا شد.

* مسابقه سینمای مستند (سینمای حقیقت)

بهترین فیلم مستند:

در بخش سینمای حقیقت، سیمرغ بهترین فیلم مستند به «حبیب احمدزاده» برای مستند «بهترین مجسمه دنیا» اهدا شد و فتح‌الله امیری دیپلم افتخار را برای «در جستجوی پلنگ ایرانی» گرفت.

بهترین کارگردانی مستند:

همچنین «مانی حقیقی» دیپلم بهترین کارگردانی را برای «مهرجویی چهل سالگی» گرفت.

بهترین تصویربرداری مستند:

دیپلم افتخار بهترین تصویربرداری به «محمد لطفیان» برای فیلم مستند «وقتی ابرها پایین می‌آیند» تقدیم شد.

بهترین تدوین مستند:

«اپیزود هملت» در مجموعه «کهریزک چهار نگاه» دیپلم افتخار بهترین تدوین مستند را دریافت کرد.

بهتریت تحقیق و پژوهش:

دیپلم افتخار بهترین تحقیق و پژوهش در بخش مستند به «ارد عطارپور» و «سعید ملیح» برای فیلم مستند «خلیج فارس» اهدا شد./

منبع: فارس/

سکس در سینما، المانی که در کنار خشونت، آن را یکی جذابیت های اصلی دستگاه پولساز سینمایی آمریکا؛ یعنی هالیوود می دانند. سینمای ایران به همان اندازه که مدیریت دولتی آن در سالهای اخیر نسبت به هالیوود واکنش نشان داده و حتی در حاشیه بزرگترین اتفاق سینمایی سال خود یعنی جشنواره فیلم فجر همایشی بین المللی علیه آن برگزار می کند؛ ارزش های هالیوودی در آن پر رنگ تر می شود. خشونت اگر چه بیشتر در تلویزیون ملموس است، اما هرگز در سینما از صحنه حذف نشده،اما در آن سوی داستان، سکس، یا بهتر بگوییم جذابیت های جنسی، به دلیل فضای فرهنگی حاکم بر جامعه ایران معمولا مجال ظهور و بروز پیدا نمی کرد. ممیزی نیز باعث می شد که این جاذبه بیشتر به حواشی رفته کمرنگ شود، با این همه امروز در سینما و تا حدودی در تلویزیون ایران شاهد بازگشت دوباره این مقوله به روی پرده هستیم؛ اما با شکل و شمایلی دیگر.

جواد شمقدری معاون سینمایی ارشاد چندی پیش گفته بود که در تلاش است، هالیوود اسلامی را راه اندازی کند. هالیوود اسلامی ترکیب متناقضی است که اگر بر مبنای ظاهر ترکیبی ممتنع خواهد بود، یعنی خودش، خود را نفی می کند؛ هالیوود بدون جذابیت های جنسی مفهومی نخواهد داشت؛ هالیوود جز با تاکید بر نقاط ضعف انسانی شکل نمی گیرد و تاکید بر همین نقاط ضعف است که هالیوود را تبدیل به معرکه ای برای عقده گشایی انسان ها می کند و می تواند از این رهگذر مخاطبان میلیونی و گاه میلیاردی برای آثار خود دست و پا می کند. قطعا نظر شمقدری از طرح این ترکیب پارادوکسیکال وارد کردن مفاهیمی مانند سکس و خشونت به گفتمان فرهنگی اسلام نیست اما حتی پیش از محقق شدن هالیوود اسلامی و اینکه معلوم شود چه ملغمه ای خواهد بود، خود هالیوود و البته سکس و خشونتش به سینمای ایران راه یافته است؛ تولیدات امسال سینمای ایران همین را نشان می داد.

ژانر سینمای اروزشی یا اروتیسم در خدمت ارزش ها
” زندگی خصوصی” فیلمی است که حسین فرحبخش آن را درباره ی یک مدیر دگردیسی یافته ساخته است مدیری که در روزگاری در دهه شصت مشغول کتک زدن مردم به جرم بدحجابی بوده و حالا و در طول فیلم به مردی زن باره تبدیل می‌شود. فرحبخش در متن فیلم شعارهای سیاسی می دهد،بعضی شخصیتهای سیاسی را با زبان بی زبانی معرفی می کند و اشاراتی به آن ها می کند که مخاطب بالاخره شیرفهم شود که فیلمساز درباره چه کسی حرف می زند؛ اما در نهایت موضوع اصلی فیلم هیچ کدام از این اشارات نیست، بلکه دقیقا به همان موضوع زندگی خصوصی می پردازد و آن قدر در این زندگی خصوصی عمیق می شود که کارش به اروتیسم می کشد.کمتر مخاطبی است که با دیدن این فیلم ذهنش درگیر طنازی های ابراهیم برای جلب توجه پریسا نشده باشد و از آن سمت هم عشوه فروشی‌های پریسا بخش عمده ای از حضور او را در فیلم تشکیل می دهد. اروتیسم به سبک سینمای ایران با آنچه که در هالیوود وجود دارد متفاوت است.

در سینمای ایران همه چیز به یک فضای ذهنی حواله می شود و برعکس سینمای غرب که صحنه های جنسی را به صورت رئال در برابر مخاطب به نمایش می گذارد، در سینمای ایران مخاطبان در این تجربه سهیم می شوند و هر مخاطبی بنا به تخیل شخصی خود آن بخش از فیلم را که نمی بیند در ذهنش بازسازی می کند و این البته تاثیری بسیار عمیق تر خواهد داشت.

بازیگر نقش ابراهیم حتی سیمرغ هم می گیرد تا نشان دهد؛ می شود با مجوز وزارت ارشاد جنسی ترین فضا را ساخت و تشویق هم شد. البته فرهاد اصلانی بازیگر این نقش خوب بازی کرد و از عهده نقشش بر آمد اما جایزه دادن به این فیلم مفهومی دیگر دارد و یعنی برخی کارگردان ها خوب یاد گرفته اند بر لبه معیار های دستگاه ممیزی ارشاد حرکت کنند و با چند شعار سیاسی مجوز بگیرند و فیلمی با موضوع و موضع جنسی بسازند و در نهایت تشویق هم بشوند.

جشنواره فارسی وان
از وقتی که مورداک طرح راه اندازی شبکه فارسی وان را عملیاتی کرد و در آن سریال های درجه چندم آمریکای لاتین و شرق آسیا را با دوبله های استثنایی به نمایش گذاشت، تا به امروز کمتر رسانه ای بوده که به این موضوع و سوژه نپرداخته باشد، حرف و سخن ها درباره موضوع سریال ها و تاثیراتش بر خانواده و فرهنگ عمومی ایرانی کم نبود و هنوز هم نیست و هر از گاهی رسانه ای یا وب سایتی به بهانه ای، گزارشی یا نقد و تحلیلی در این باره منتشر می کند. کار آنقدر بالا می گیرد که بعضی یکی از دلایل تند تر شدن برخورد های نیروهای انتظامی با مقوله ماهواره را غیر از موارد سیاسی در شبکه هایی از جنس فارسی وان هستند، جستجو می کنند. حالا این چقدر درست است یا خیر، در این حقیقت که حضور این جنس تولیدات تلویزیونی در فضای فرهنگی کشور موج ایجاد کرد تغییری ایجاد نمی کند. اما فارسی وان چه داشت؟ این سوالی است که می توان پاسخ آن را در میان نقدهای رسانه ها پیدا کرد. فارسی وان ریشه خانواده ی ایرانی را هدف گرفته و مضمون بسیاری از سریال های آن درباره خیانت یکی از زوجین یا هر دوی آن ها به هم است؛ و این دقیقا همان موضوعی است که در جشنواره فیلم فجر امسال سوژه بسیاری از فیلم های جشنواره بود و آن قدر عمومیت پیدا کرد که می شود درباره حضور یک جریان واقعی در سینمای ایران با عنوان “سینمای خیانت” سخن گفت.
“دوباره با هم”،”زندگی خصوصی”،”خوابم می آد”،”همه چی آرومه”،”بغض”،”یک روز دیگر”، “پله آخر” .”برف روی کاج ها” از فیلم هایی بودند که با اشاره ای یا به صورت تلویحی و یا صریح مساله خیانت را در خود گنجانده بودند.

مدیران فرهنگی از یک سو برنامه های فارسی وان را تقبیح می کنند و از سوی دیگر بوی برنامه های آن را می شود از لابلای آثار تولید داخل استشمام کرد، آن هم نه از میان آثار بازاری، که با کیفیت ترین ساخته های سینمای ایران به نوعی به این مساله آلوده شده اند. به نظر می رسد برخی سینماگران بیش از مردم عادی تحت تاثیر تولیدات شبکه مورداک باشند.اگر جمع آوری آنتن های ماهواره راه حلی سهل الوصول- شما نخوانید موثر- برای پاک کردن صورت مساله بود، برای فارسی وان وطنی که بر روی پرده های سینما حریف می طلبد چه راه حلی وجود خواهد داشت؟ آیا می شود اکثر فیلم های سینمایی تولید داخل را توقیف کرد؟

**
امسال برای سینمای جمهوری اسلامی، البته سال امیدوار کننده ای بود، هر چند این امیدواری ارتباط چندانی با مدیریت فرهنگی و ثمرات فعالیت های آن نداشت و در تلاش های شخصی سینماگرانی مانند شیخ طادی، آهنگر، طالبی و دیگران خلاصه می شد، اما این نقطه ی امید را می شد دید که در صورت یک همت همه جانبه می شود به تولید آثار در طراز انقلاب اسلامی و سینمای آن در آینده امیدوار بود.با این همه کارنامه مدیریت فرهنگی آخرین امیدها را از مدیران فرهنگی ناامید کرد، کارنامه ای که یکی از برجسته ترین ثمراتش جشنواره فیلم فارسی وان با طعم وطنی بود

آقای اسماعیل هنیه نخست وزیر قانونی دولت فلسطین صبح امروز (یکشنبه)با حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی دیدار کرد.
حضرت آیت الله خامنه ای در این دیدار، پشتیبانی ملتها بویژه امت اسلامی از مقاومت اسلامی فلسطین را عمق استراتژیک گروههای مقاومت دانستند و تأکید کردند: پیروزیهای سالهای اخیر در فلسطین و حتی بخشی از علل بیداری اسلامی در منطقه، نتیجه ایستادگی مردم و گروههای مقاومت فلسطینی بوده است و پیروزیهای آینده و تحقق وعده الهی نیز در گرو همین ایستادگی و مقاومت است.
ایشان با اشاره به ایستادگی مردم غزه و شکست رژیم صهیونیستی در جنگ ۲۲ روزه افزودند: شکی وجود ندارد که احساسات متراکم ملتهای منطقه در قضیه غزه نیز در انفجار ناگهانی آتشفشان منطقه مؤثر بوده است.
رهبر انقلاب اسلامی با تأکید بر اینکه هر حرکت تضعیف کننده مقاومت، آینده را مخدوش خواهد کرد، خاطرنشان کردند: باید همواره مراقب نفوذ عناصر سازشکار به کالبد مقاومت بود زیرا بروز بیماری، تدریجی است.
حضرت آیت الله خامنه ای خطاب به آقای اسماعیل هنیه افزودند: ما در ایستادگی شما و بسیاری از برادران مقاومت تردید نداریم و مردم نیز از مقاومت فلسطین انتظاری جز ایستادگی ندارند.
ایشان با یادآوری سرنوشت یاسر عرفات که بعد از محبوبیت سالهای دوران ایستادگی، بعلت خروج از مسیر مقاومت، مطرود ملتهای منطقه شده بود، تأکید کردند: مقاومت و ایستادگی زمینه ساز جذب دلهای مردم و ذخیره بزرگی است که باید آن را حفظ کرد.
رهبر انقلاب اسلامی با تأکید بر اینکه جمهوری اسلامی ایران قضیه فلسطین را قضیه ای اسلامی و موضوع خود می داند، خاطرنشان کردند: ایران در قضیه فلسطین ثابت و صادق است و همواره در کنار مردم فلسطین و مقاومت خواهد بود.

آقای اسماعیل هنیه نخست وزیر قانونی دولت فلسطین نیز در سخنانی ضمن ابراز خرسندی فراوان از دیدار با رهبر انقلاب اسلامی و تبریک سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی گفت: سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، امسال در حالی برگزار می شود که دنیا و منطقه شاهد تحولات و تغییرات بزرگی بویژه بیداری اسلامی بوده است.
وی با تشکر از حمایتهای دولت و ملت ایران از قضیه فلسطین افزود: من دیروز از نزدیک و همچنین با پروازی که با هلی کوپتر داشتم، شاهد حضور میلیونها نفر در مراسم ۲۲ بهمن در تهران بودم و ما ملت ایران را ذخیره استراتژیک برای موضوع فلسطین می دانیم.
آقای اسماعیل هنیه سپس با اشاره به سه راهبرد دولت قانونی فلسطین، تأکید کرد: آزادی همه سرزمین های فلسطینی از بحر تا نهر ، تأکید بر مقاومت و نپذیرفتن گفتگوهای سازش، و تأکید بر اسلامی بودن قضیه فلسطین سه راهبرد اصلی ما هستند.
نخست وزیر قانونی دولت فلسطین با تأکید بر ایمان به وعده الهی و قطعی بودن پیروزی ملت فلسطین و نابودی رژیم صهیونیستی، خطاب به رهبر انقلاب اسلامی افزود: همانگونه که شما چندی پیش فرمودید ما در دوران بدر و خیبر هستیم و به هیچ وجه در دوران شعب ابی طالب قرار نداریم